گوک

گوک : (گُ وْ کْ) گِسی دلوتے کہ شیر دنت ءُ ڈگار کِشَگ ءِ تہ ءَ کار گرگ بیت - گوک مهر : چو گوک ءَ دوست دارگ بزاں گْوسک کہ دیر اِنت گوک بے تاهیر اِنت بلے نزّیک ءَ جَنت ئِـے - (۲) گوک ءِ زبان : کاهے کہ تاک ئِـے چو گوک ءِ زبان ءَ اَنت ایشی ءِ پُلّ درمانے - گوک ءِ زبان : هما مردم ءَ گْوش اَنت کہ وتی گپ ءِ سر ءَ نہ اوشت اَنت "گوک زبان" بزاں گوک ءِ زبان چہ دپ ءَ ابید پونز ءَ هم پہ جْوانی ءَ پُترت کنت .

گَوک : (گَ وْ کْ) سر ءِ گوں گردن ءِ دچار کپگ ءِ جاگہ کہ دو مزنیں رگ گوں سر ءَ هور بنت ءُ اِشانی مْیانجی کمّیں کَلّ بیت - گردن ءِ پُشت .

گَوَکّ : (گَ وَ کْ کْ) مکران ءَ جاگهے ءِ نام اِنت