دێم

دِیم: (دِ ے مْ) پد یا پُشت ءِ چپّ، پیش، رُو، مردم ءِ دیم، کتاب ءِ دیم، رَند ءِ، دیم ءَ: دیمتر ـ طب: دیمْ انّو ھم "دِم "، پا: دیم، دیمر، دیمہ، پھ: وصم ۱۱ (دیتن)، ستا: وسـ ۳ ہ ۱ "چشم " چہ اوستا ءِ بُنگال و سـ (دد) "دیدن " گالبند: دیم ءَ آیگ: مرمے ءِ کہ چہ دگہ ملکے ءَ کیت، ھبرے ءِ، نیکی ءِ اک: "من ءَ تئی نیکی دیم ءَ کاینت "، دیم ءَ بیگ: پیسر بیگ، مانزمان بیگ ــ دیم پہ چیر بوگ: شکون دیم بوگ ــ دیم پہ دیم بوگ: روبرو بو یگ ـ دیم پہ دیم کنگ: دو مردم ءِ روبرو کنگ ــ دیم پہ وت بوگ: ھر کس پہ گْورے بوگ ــ دیم ءَ جَنَگ: کسے ءِ داتگیں چیز ءِ نہ زورگ ــ دیم چیر کنگ: شکون دیم کنگ ــ دیم ءَ دارگ: دیمپان بوگ ــ دیم ءَ دَر آیگ: دَاوا ءُ جَنگ ءِ، گْوازینگ ــ دیم ءَ روگ: مردمے ءِ کہ چہ دَر مُلک ءَ کیت، ۲ــ دیمتر ءَ روگ ــ دیم ءَ کپگ: موجریں جنینے وتی مھرمے ءِ ــ

دیمّ: (دِ ی مْ مْ) بوجیگ ءِ پُشتی بھر ءَ "دیمّ "گْوش اَنت ءُ دیمی بھر ءَ "گْور "(بچار بُت) ـ